نوشتن مقاله علمی یک فرآیند چند مرحلهای است که شامل مواردی همچون انتخاب موضوع، نگارش، ارسال و در نهایت انتشار مقاله میگردد. واقعیت این است که نسخه اولیه یک مقاله هرگز نسخه نهایی نیست؛ حتی پژوهشگران باتجربه نیز پس از نوشتن متوجه میشوند که متن آنها به اصلاحات اساسی یا جزئی نیاز دارد. در اینجا فرآیند بازنگری یا ریوایز مقاله اهمیت پیدا میکند.
ریوایز مقاله صرفا برای برطرف کردن غلطهای املایی یا تغییر چند جمله نیست بلکه به معنای نگاه دوباره به کل مقاله است. ریوایز مقاله سبب میشود که استدلالها تقویت پیدا کند و ایدهها شفافسازی گردد. علاوه بر آن میتواند سبب رفع ابهامات و بهبود ساختار کلی مقاله گردد. در دنیای آکادمیک این مرحله به قدری مهم است که بسیاری از ژورنالهای معتبر بدون بازنگری دقیق حتی بهترین مقالات را هم نمیپذیرند.
به عبارت ساده بازنگری پلی میان یک پیشنویس معمولی و یک مقاله علمی قابل قبول است. اگر این مرحله را نادیده بگیرید احتمال رد شدن مقاله شما چند برابر میگردد. این آموزش حاصل سال ها تجربه کارشناسان تیم انجام مقاله در نگارش و چاپ مقاله است.
ریوایز مقاله چیست؟
واژه ریوایز در لغت به معنای دوباره دیدن است. این تعریف نشان میدهد که بازنگری یک فرآیند ثانویه نیست بلکه دوباره نگری کامل اثر از زاویه جدید است. فرآیند ریوایز در حوزه علمی زمانی اتفاق میافتد که پس از ارسال مقاله به ژورنال، ویراستاران و داوران ایراداتی را شناسایی مینمایند که باید اصلاح شوند تا مقاله قابلیت انتشار پیدا کند. فرآیند ریوایز میتواند شامل مواردی همچون اصلاح خطاهای روانشناسی، افزودن دادههای تکمیلی، بازنویسی بخشهای مبهم یا حتی تغییر ساختار کلی مقاله باشد.
در نامهای که از سوی ویراستار مجله ارسال میگردد، سطح بازنگری مشخص میشود و بیان میگردد که مقاله به اصلاح جزئی نیاز دارد یا اصلاحات اساسی. این نکته را در نظر بگیرید که ریوایز صرفا برای پاسخ به داوران نیست حتی پیش از ارسال مقاله نیز هر نویسنده باید نسخه اولیه را چندین بار بازنویسی نماید تا خطاهای احتمالی شناسایی شوند. این بازنویسی داخلی میتواند شانس پذیرش مقاله را به طور قابل توجهی افزایش دهد.
انواع ریوایز مقاله چیست؟
ریوایز مقاله در فرآیند پذیرش، تنها یک مرحله ساده نیست؛ بلکه بسته به میزان تغییرات مورد نیاز، در دستههای مختلفی قرار میگیرد. آشنایی با انواع ریوایز کمک میکند به نویسنده کمک میکند بداند چه سطحی از بازنگری لازم است و چگونه باید برنامهریزی نماید. بهصورت کلی بازنگری مقالات علمی در فرایند داوری به دو صورت تقسیم میشوند که عبارتند از:
ریوایز جزئی
در این نوع بازنگری مقاله، اصلاحات محدود و جزئی درخواست میشوند. برای مثال لازم است چند منبع جدید اضافه نمایید، اشکالات نگارشی یا املایی را رفع کنید و یک یا دو پاراگراف متن مقاله را شفافسازی نمایید. در این حالت پس از اعمال اصلاحات مقاله به ویراستار ارسال میگردد و معمولا به داوری دوباره نیاز نخواهد داشت. مدت زمان انجام این بازنگری بین دو تا چهار هفته است.
ریوایز اساسی
این نوع ریوایز مقاله زمانی درخواست میگردد که نوشته به تغییرات گسترده نیاز دارد. برای مثال لازم است قسمت بحث و نتیجهگیری بازنویسی کاملی شود و تحلیلهای جدید یا دادههای تکمیلی اضافه گردد. همچنین لازم است ساختار مقاله نیز برای انسجام بیشتر تغییر پیدا کند. در این حالت نیز مقاله پس از اصلاح به داوران ارسال میگردد و احتمال دارد باز هم اصلاحات جدیدی لازم باشد. در برخی مواقع ژورنالها از اصطلاح سابمیت استفاده میکنند؛ یعنی بازنگری گسترده لازم است. در این حالت مقاله پس از اصلاح مانند یک مقاله جدید مورد بررسی داوری قرار میگیرد.
برای افزایش شانس اینکه مقاله شما ریوایز جزئی بخورد، فرآیند سابمیت بسیار تاثیرگذار است، برای افزایش شانس این کار از کارشناسان بخش سابمیت مقاله ما کمک بگیرید.
استراتژی های موثر برای ریوایز مقاله چیست؟
برای موفقیت در فرآیند بازنگری مقاله لازم است، چند استراتژی کلیدی را رعایت نمایید. در ادامه برخی از آنها را بررسی میکنیم.
- بازخوانی کامل نظرات داوران: بهتر است نکات مطرح شده توسط داوران را دستهبندی کنید و برای ایجاد تغییرات محتوایی، ساختاری و نگارشی برنامهریزی نمایید.
- تهیه پاسخنامه دقیق: برای هر نکته توضیح دهید که قرار است چه کاری انجام دهید. اگر پیشنهادی را اعمال نکردید، دلیل علمی قانعکننده آن را بیان کنید. این کار نشان میدهد که به فرآیند داوری احترام گذاشتید.
- شروع با اصلاحات بزرگتر: ابتدا تغییرات اساسی مثل روششناسی، تحلیل داده و یا ساختار را انجام دهید و بعد به تغییرات جزئی مثل جملهبندی بپردازید.
- استفاده از ابزارها و کمک حرفهای: برای بررسی نگارش از ابزارهایی مثل گرمرلی یا ویراستاران حرفهای کمک بگیرید تا کیفیت نهایی مقاله شما افزایش پیدا کند. وجود این استراتژیها باعث میشود بازنگری سریع، دقیق و بدون استرس انجام شود.
دلایل ریوایز خوردن مقاله شامل چه مواردی هستند؟
دلایل متعددی وجود دارند که سبب ریوایز یا بازنگری مقاله میشوند. مهمترین آنها به کیفیت محتوا، ساختار و رعایت دستورالعملهای ژورنال مربوط میشود. برخی از آنها عبارتند از:
- کمبود داده یا شواهد کافی برای اثبات فرضیه: چنانچه دادههای قابل ارائه شما محدود باشند و نتایج قابل استناد نباشند، داوران از شما میخواهند دادهها را تکمیل کرده یا تحلیل دقیقتری ارائه دهید.
- ضعف در روششناسی و توضیح ناکافی مراحل تحقیق: زمانی که مراحل تحقیق بهدرستی توضیح داده نشوند یا ابهاماتی در طراحی پژوهش وجود داشته باشد، به اصلاح جدی نیاز خواهد بود.
- نگارش نامناسب یا مبهم: ساختار ضعیف، جملات طولانی و ابهام در بیان نتایج باعث سردرگمی خواننده و داور شده و مانع پذیرش مقاله میشوند. ازاینرو باید اصلاح شوند.
- عدم رعایت فرمت مجله: در هر مجله دستورالعمل خاصی وجود دارد. بیتوجهی به مواردی مانند تعداد کلمات، شیوه رفرنسدهی و ساختار کلی مقاله، از دلایل شایع ریوایز است.
- استناد به منابع قدیمی یا نامعتبر: ارجاع به منابع بهروز و معتبر از اصول پژوهش علمی است. استفاده از منابع ضعیف یا قدیمی میتواند اعتبار مقاله را خدشهدار نماید.
جمع بندی
در پاسخ به ریوایز مقاله چیست باید بگوییم این مرحله از حیاتیترین قسمتهای انتشار مقالات علمی است که نباید آن را ساده یا صرفا شکلی از ویرایش سطحی تصور کرد. این بخش یک فرصت بینظیر در اختیار پژوهشگر قرار میدهد که بتواند به بازبینی دقیق محتوا بپردازد و استدلالها را تقویت کند. ریوایز مقاله ممکن است برای تمامی مقالات علمی از جمله انجام مقاله isi ، انجام مقاله علمی پژوهشی، انجام مقاله کنفرانسی و انجام مقاله مروری اتفاق بیوفتد.
پژوهشگر میتواند در مرحله ریوایز مقاله، ساختار را بهبود دهد و به انتقادات علمی داوران نیز پاسخ مناسبی بدهد. هرچه این مرحله با دقت و استراتژی بهتری انجام شود، احتمال پذیرش مقاله در ژورنالهای معتبر بیشتر خواهد بود. یادتان باشد که نوشتن، پایان کار نیست. بازنگری همان جایی است که یک متن معمولی را به یک اثر علمی ارزشمند تبدیل میکند. بنابراین به جای استرس از فرآیند ریوایز باید آن را بخش ضروری و حتی مثبت از فرآیند پژوهش بدانید. یک بازنگری دقیق کیفیت مقاله را ارتقا میدهد و سبب میشود اعتبار علمی نویسنده نیز تقویت گردد.