بخش عمده ای از امتیازات پژوهشی برای عضویت در هیئت علمی به انتشار مقالات علمی اختصاص دارد، زیرا مقاله معتبر نشان دهنده توانایی شما در تولید دانش نو، رعایت استاندارد های علمی و جلب توجه جامعه دانشگاهی است. شما با انجام مقاله isi و انجام مقاله علمی پژوهشی می توانید جایگاه پژوهشی خود را تثبیت کنید و در رقابت با دیگر داوطلبان پیشتاز باشید. البته عوامل دیگری مانند تألیف یا ترجمه کتاب، اجرای طرح های پژوهشی، عضویت در بنیاد ملی نخبگان یا حتی دریافت جوایز علمی نیز در امتیازدهی مؤثر هستند و رزومه شما را کامل تر می کنند، اما همچنان چاپ مقاله در مجلات معتبر اصلی ترین معیار سنجش و کلید موفقیت در جذب هیئت علمی محسوب می شود.
امتیازات مقالات علمی پژوهشی برای هیئت علمی
داشتن مقاله علمی یکی از مهم ترین معیارهای سنجش جایگاه پژوهشی شماست و می تواند بیشترین تأثیر را در ارتقای علمی، استخدام هیئت علمی و پذیرش در مقاطع بالاتر داشته باشد. حداکثر ۱۵ امتیاز از این بخش قابل کسب است و میزان آن بسته به جایگاه و اعتبار مجله ای که مقاله در آن چاپ می شود، متغیر خواهد بود.
- اگر مقالاتتان را در مجلات معتبر بینالمللی نمایه شده در ISI و Web of Science منتشر کنید، بیشترین امتیاز یعنی حدود 3 تا 5 امتیاز برای هر مقاله را به دست می آورید، زیرا این نشریات شاخص اصلی اعتبار علمی در سطح جهانی محسوب می شوند. برای چنین مقالاتی به صفحه چاپ مقاله isi و چاپ مقاله JCR مراجعه کنید.
- در مجلات علمی پژوهشی داخلی مورد تأیید وزارتین نیز می توانید حدود 2 تا 4 نمره دریافت کنید که در سطح ملی اهمیت بالایی دارد. برای داشتن چنین مقالاتی به صفحه های چاپ مقاله در سیویلیکا، چاپ مقاله در مجلات داخلی و اکسپت سریع مقاله در مجلات داخلی مراجعه کنید.
- چاپ مقاله در پایگاه های معتبری چون Scopus و PubMed معمولاً بین 2 تا 3 نمره ارزشگذاری می شود.
- در نهایت، مقالات علمی ترویجی و تخصصی امتیازی کمتر، در حدود 1 تا 2 نمره دارند، اما همچنان نقش تکمیلی مهمی در کارنامه پژوهشی شما ایفا می کنند.
امتیازات مقالات کنفرانسی را دست کم نگیرید!
مقالات کنفرانسی نیز ارزش علمی خود را دارند و می توانند در ارتقای رزومه پژوهشی شما نقش قابل توجهی ایفا کنند، هرچند سقف امتیاز آن ها نهایتاً 1 نمره است. اگر مقاله کامل خود را در یک کنفرانس بین المللی معتبر، مانند IEEE Conference یا Springer Proceedings ارائه دهید، امتیازی بین ۰.۵ تا ۱ نمره به شما تعلق می گیرد که بالاترین سهم را در این بخش دارد. ارائه مقالات به صورت خلاصه در همین کنفرانس های بین المللی حدود ۰.۲۵ نمره خواهد داشت. در سطح ملی نیز کنفرانس های علمی معتبر مانند همایش های دانشگاه تهران یا صنعتی شریف برای مقالات کامل بین ۰.۲۵ تا ۰.۵ نمره ارزشگذاری می شوند. اگر هم مقاله شما در قالب خلاصه در چنین کنفرانسهایی ارائه شود، حدود ۰.۱۵ نمره دریافت می کنید. بنابراین انتخاب محل ارائه، اهمیت زیادی در کسب این ۵ امتیاز دارد.
برای ثبت سفارش مقاله کنفرانسی به صفحه های انجام مقاله کنفرانسی، انجام مقاله همایشی و چاپ مقاله کنفرانسی مراجعه کنید.
کسانی که قصد جذب هیات علمی دانشگاه وزارت علوم دارند بخوانند!
برای جذب در هیئت علمی دانشگاه های وابسته به وزارت علوم، بخش پژوهشی یکی از ارکان اصلی ارزیابی محسوب می شود. طبق آخرین شیوه نامه ها، شما باید حداقل امتیاز پژوهشی مشخصی کسب کنید تا واجد شرایط ورود به مرحله های بعدی مصاحبه و بررسی شوید.
| دانشگاه های برتر و پژوهش محور | ۵۰ امتیاز | تهران، صنعتی شریف، امیرکبیر، علم و صنعت | این دانشگاه ها رقابت پذیر ترین مراکز آموزش عالی هستند و انتظار می رود شما سابقه پژوهشی قوی با مقالات بین المللی و طرح های تحقیقاتی معتبر داشته باشید. |
| دانشگاه های سطح دوم | ۴۰ امتیاز | فردوسی مشهد، شیراز، تبریز، مازندران | در این گروه نیز پژوهش اهمیت بالایی دارد، اما سطح رقابت اندکی پایین تر از دانشگاه های تراز اول است. شما باید مقالات علمی پژوهشی و کنفرانسی کافی ارائه دهید تا امتیاز لازم را به دست آورید. |
| دانشگاه های غیرانتفاعی و پیام نور | ۳۰ امتیاز | دانشگاه های غیر انتفاعی استانی، واحد های پیام نور | در این مراکز حداقل امتیاز پژوهشی کمتر است، اما همچنان داشتن مقالات علمی معتبر، پایان نامه های راهنماییشده و سوابق آموزشی برای تقویت رزومه ضروری خواهد بود. |
فاکتورهای دیگر برای افزایش امتیاز عضویت در هیات علمی که بد نیست بدانید!
علاوه بر انتشار مقاله، فاکتور های دیگری هم وجود دارند که می توانند مجموع امتیازات شما را برای جذب در هیئت علمی افزایش دهند. این بخش ها مکمل پژوهش هستند و اگر درست روی آن ها سرمایه گذاری کنید، می توانید تا ده ها امتیاز دیگر به رزومه تان اضافه کنید.
- تألیف و ترجمه کتاب: نگارش یک کتاب مرجع یا دانشگاهی می تواند بین ۱۰ تا ۱۵ امتیاز برای شما به همراه داشته باشد. حتی اگر تنها به ترجمه کتاب های علمی تخصصی بپردازید، می توانید ۱ تا ۵ امتیاز کسب کنید و با یک ویرایش علمی ساده نیز ۱ امتیاز دیگر به دست آورید.
- مشارکت در طرح های پژوهشی: اگر شما مجری یک طرح ملی باشید، ۴ امتیاز دریافت می کنید. همکاری در طرح های ملی ۲ امتیاز دارد و در طرح های دانشگاهی نیز به ترتیب ۱ و ۰.۵ امتیاز برای مجری و همکار لحاظ میشود.
- عضویت در هیئت تحریریه و داوری مقالات: عضویت در هیئت تحریریه مجلات ISI یا Scopus می تواند ۲ امتیاز برای شما ایجاد کند. داوری مقالات علمی پژوهشی معتبر هم ۱ امتیاز دارد و عضویت در هیئت تحریریه داخلی ۰.۵ امتیاز دیگر خواهد افزود.
- جوایز علمی و عضویت در نهادها: اگر عضو بنیاد ملی نخبگان شوید، ۱۰ امتیاز دریافت می کنید و عضویت در دفتر استعداد های درخشان ۴ امتیاز دارد. برگزیدگان جشنواره هایی مثل خوارزمی یا رازی می توانند ۱۰ امتیاز کامل کسب کنند.
- زبان، معدل و تدریس: مدارک زبان بین المللی مثل IELTS با نمره ۸ تا ۹، ۵ امتیاز کامل به همراه دارد. نمره پایان نامه بالاتر از ۱۸.۳۰ هم ۰.۲۵ امتیاز محسوب می شود. حتی هر واحد تدریس در دانشگاههای معتبر ۰.۵ امتیاز دارد و مشارکت در آموزش دانشجویان یا کارورزان نیز ۰.۵ امتیاز به ازای هر ۵۰ ساعت خواهد افزود.
کلام آخر
بسته به سطح دانشگاه مقصد، شما باید راهبرد پژوهشی متفاوتی انتخاب کنید؛ در دانشگاه های برتر تمرکز بر مقالات ISI و بین المللی حیاتی است، در حالی که برای دانشگاه های سطح دوم و غیر انتفاعی ترکیبی از مقالات پژوهشی داخلی، کنفرانسی و فعالیت های علمی می تواند نیاز شما را برطرف کند.